Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011

Πως βλέπει το γάμο ....το αντίπαλο στρατόπεδο .

Με αφορμή τα πόστ περί σχέσεων και γάμου που διάβασα στον αθεόφοβο , δημοσιεύω και γω το παρακάτω mail που μου στείλαν , το ότι το έστειλε γυναίκα είναι φανερό σ όποιον διαβάσει τα παρακάτω .



Γάμος - Μέρος Ι

Ένας τυπικός άντρακλας παντρεύτηκε μία τυπική κουκλάρα και μετά τογάμο έθεσε τους εξής κανόνες:
'Θα έρχομαι στο σπίτι όποτε θέλω, εάν το θέλω και ό,τι ώρα γουστάρω,
και δεν δέχομαι κουβέντα πάνω σε αυτό. Θα με περιμένει ένα ωραίο
δείπνο στο τραπέζι, εκτός εάν σε ειδοποιήσω ότι δεν θα έρθω σπίτι
για φαγητό. Θα πηγαίνω για κυνήγι, ψάρεμα, ποτό και χαρτιά όταν θέλω
με τους φίλους μου, και μην μου το παίξεις δύσκολη. Αυτοί είναι οι
κανόνες μου. Έχεις κανένα σχόλιο;'
Η νύφη απάντησε, 'Όχι, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Απλά θέλω να
καταλάβεις πως εδώ θα έχουμε σεξ στις 7.00 κάθε βράδυ... είτε είσαι
εδώ είτε δεν είσαι!'

Γάμος - Μέρος ΙΙ


Ο σύζυγος και η σύζυγος είχαν έναν καβγά στην ημέρα της 40κοστής
επετείου γάμου τους!


Ο σύζυγος ουρλιάζει, 'όταν θα πεθάνεις, θα σου βάλω μία ταφόπλακα
που θα γράφει:


'εδώ κείτεται η σύζυγός μου - Κρύα όπως πάντα!'


'Α, ναι;' απαντά αυτή. 'Όταν πεθάνεις εσύ, θα σου βάλω μία ταφόπλακα
που θα γράφει:


'Εδώ κείτεται ο σύζυγός μου, σκληρός επιτέλους!'



Γάμος - Μέρος ΙΙΙ


Ο σύζυγος (γιατρός) και η σύζυγος μαλώνουν την ώρα του πρωϊνού... Ο
σύζυγος σηκώνεται έξαλλος και λέει, 'Και δεν είσαι και καλή στο
κρεβάτι' και φεύγει από το σπίτι....


Λίγο αργότερα, συνειδητοποιεί πως δεν φέρθηκε σωστά και αποφασίζει
να τα ξαναβρούν, και της τηλεφωνεί. Αυτή απαντά στο τηλέφωνο μετά
από πολύ ώρα, και ο εκνευρισμένος σύζυγος την ρωτά: 'Μα γιατί
άργησες τόσο να απαντήσεις;'


Αυτή λέει: 'Ήμουν στο κρεβάτι'.


'Τέτοια ώρα στο κρεβάτι; Και τι έκανες;' την ρωτάει ο σύζυγος.


'Έπαιρνα μία δεύτερη γνώμη'.



Γάμος - Μερος IV

Ένας άντρας έχει έξι παιδιά και είναι πολύ περήφανος για το
κατόρθωμά του.
Είναι τόσο περήφανος που αρχίζει να φωνάζει την γυναίκα του 'Μητέρα
των έξι', παρόλο που δεν της αρέσει καθόλου.


Ένα βράδυ πάνε σε ένα πάρτυ. Ο άντρας αποφασίζει πως είναι ώρα να
φύγουν και φωνάζει την γυναίκα του μέσα στο πλήθος: 'τι λες;
Φεύγουμε Μητέρα των Έξι;'


Η γυναίκα του, πολύ εκνευρισμένη για την αδιακρισία του, του φωνάζει
επίσης: 'Όποτε θες, Πατέρα των Τεσσάρων.'




Γάμος - Μέρος V

Ένας άντρας και η γυναίκα του τσακώθηκαν και δεν μιλάνε ο ένας στον
άλλον. Ξαφνικά, ο άντρας συνειδητοποιεί πως την επόμενη μέρα θα
χρειαζόταν να τον ξυπνήσει η γυναίκα του στις 5.00 το πρωί για μία
πτήση για σοβαρό επαγγελματικό ραντεβού. Επειδή δεν θέλει να είναι ο
πρώτος που θα σπάσει την σιωπή (και ΧΑΣΕΙ), γράφει σε ένα χαρτί, 'Σε
παρακαλώ ξύπνησέ με στις 5:00 το πρωί.' Το αφήνει κάπου που ξέρει
πως αυτή θα το δει.


Το επόμενο πρωί, ξυπνά, και ανακαλύπτει ότι η ώρα είναι 9.00 το

πρωί και έχει χάσει την πτήση του. Εξαγριωμένος ετοιμάζεται να
πάει να δει γιατί δεν τον ξύπνησε η γυναίκα του, όταν ανακαλύπτει
ένα κομμάτι χαρτί δίπλα στο κομοδίνο που έγραφε: 'Είναι 5.00 το
πρωί. Ξύπνα.'

Το μήνυμα έκλεινε με το εξής :
Στείλτε αυτό το μήνυμα σε έξυπνες γυναίκες που θέλουν να γελάσουν
και σε άντρες που νομίζετε πως μπορούν να το αντιμετωπίσουν.

Γυναίκες ... can t live with them , can t live without them 





   

Τρίτη 28 Ιουνίου 2011

Και μετά τι ;

Δεν μ αρέσει να γράφω για πολιτική , μ αρέσει ν ακούω , να διαβάζω , αλλά όχι να μιλάω γι αυτή , ειδικά στο ίντερνετ , ο λόγος απλός , για να γίνει μια σοβαρή ανταλλαγή απόψεων θα πρέπει να υπάρχει μια ελάχιστη σύγκλιση αυτών που συζητάνε , μπορεί να μην βρεθούν ποτέ , αλλά δεν μπορώ τους παράλληλους μονολόγους . Επίσης έχω ένα κουσούρι , θέλω να ξέρω τον άλλο , να ξέρω τον τρόπο που σκέφτεται , αν αυτά που λέει τα εφαρμόζει στη ζωή του , απλά πράγματα , όχι να μου πετάει ένα πυροτέχνημα , ένα τσιτάτο και καθάρισε  .
Αρκετά με την εισαγωγή .
Λόγο δουλειάς ακούω διάφορους ( αρκετούς ) μάλλον ανθρώπους , οι 9 στους 10 , το ίδιο τροπάριο , δεν χρωστάμε εμείς , να διαλυθεί η βουλή και τα γνωστά τρελά , ένας δεν έχει απαντήσει στο απλό ερώτημα , να γίνουν όλα αυτά ....μετά ? υπάρχουν οι 'διαβασμένοι οικονομολόγοι' του ίντερνετ που αραδιάζουν ότι βλακεία έχουν υιοθετήσει , έχουν λύση για όλα και εννοείται ότι στο φινάλε σου πετάνε για να σε αποστομώσουν το ειρωνικό , ΠΑΣΟΚ είσαι ? με το μνημόνιο ? με τα λαμόγια ?
Ρε που φτάσαμε , ο 'πουθενάς' , ο 'τίποτας' , ο γλύφτης που πήρε τη θεσούλα από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ , να στο παίζει  έξυπνος και επαναστάτης , να στο πετάει κατάμουτρα , εγώ κάνω επανάσταση ενώ εσύ είσαι βολεμένος , εμένα μου κόβουν το μισθό και συ ο ελεύθερος επαγγελματίας κλέβεις το κράτος , που φτάσαμε , έχει ξεφύγει ο κόσμος .
Μου θυμίζει κάτι πιτσιρικάδες στο λύκειο , δεν πάταγαν ποτέ στην τάξη , περνούσαν ζάχαρη , καφέ , βόλτα , έλα όμως που το τίμημα ήταν να χαθεί η χρονιά , όλα έχουν ένα τίμημα .
Δυστυχώς στην τρέλα τη σημερινή κανείς δεν σκέφτεται το τίμημα που θα πληρώσουμε στο μέλλον , η ατάκα για τα παιδιά μου το κάνω , να μην είναι χρεωμένα κτλ κτλ δεν πιάνει , τουλάχιστον σε μένα , όπως και το να έχουν μια δουλειά , να έχουν ένα μέλλον , άνθρωποι που δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους , παράσιτα , που δεν δέχονται να παραιτηθούν απ τα προνόμια τους , απλά είναι για γέλια .
Μια φορά πήγα να γκρινιάξω για την οικονομική κρίση , τρώγοντας με τον πατέρα μου , με κοίταξε σαν να μην πίστευε στ αυτιά του , 'εγώ ακόμα και σήμερα να βγω έξω για δουλειά , θα βγάλω μεροκάματο ' , δούλευε από 12 χρονών , πήρε σύνταξη από εργοστάσιο , μια ζωή μουντζούρης , μαύρος , χειρωνακτική εργασία όχι γραφείο και φρόντισε να μην λερώσουν ποτέ τα χέρια τους τα παιδιά του , να με βλέπει να σκύβω το κεφάλι απογοητευμένος , ήταν μαχαιριά .
Έχοντας τέτοιες παραστάσεις απ το σπίτι και όχι μόνο , απ τους παππούδες , τις γιαγιάδες , λίγο δύσκολο να μπορέσω να δεχτώ την κλάψα των 'καλομαθημένων' , ότι για όλα φταίνε οι άλλοι , εγώ σε τίποτα , μιας και έπεσα με αλεξίπτωτο στην Ελλάδα το 2011 , δεν ψήφισα ποτέ , δεν ήξερα γενικότερα .
Τώρα έμαθα και λέω δεν γαμιέται ...δεν πληρώνω , ναι ρε φίλε να μην πληρώσουμε , μετά όμως τι ?



Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011

Ανακαλύψεις

Με τους γιατρούς δεν τα πάω καλά , τις σπάνιες φορές που αρρωσταίνω , γίνεται τηλεφωνική σύσκεψη με τον παλιό μου συγκάτοικο , φοιτητής ιατρικής τότε , γιατρός στη δεύτερη ειδικότητα σήμερα , εξηγώ τα συμπτώματα και μου λέει τι να κάνω .


Τριτοκοσμικό το ξέρω , αλλά μέχρι σήμερα δούλευε .


Μετά από πόνο στο λαιμό , δυσκολία στην κατάποση και κυρίως με το φόβο ότι μπορεί να έχω κάτι που να το κολλήσει το θηριάκι , πήγα σε ωριλά . 


Γιατρός : Έχετε ερεθισμένες αμυγδαλές 
Σαλόνι ( με σιγουριά) : Αποκλείεται ( και λίγο ειρωνικό τόνο ) 
Γιατρός : Μα το βλέπω καθαρά , έχετε αμυγδαλίτιδα 
Σαλόνι ( απορημένο ) : Τις έχω βγάλει τις αμυγδαλές από 5 χρονών 
Γιατρός : ΝΟΜΙΖΕΙΣ 


Επιστήμονες σου λέει μετά , ήθελα να ξερα τι επέμβαση μου κάναν στα 5 μου χρόνια .

Τρίτη 14 Ιουνίου 2011

Fringe

Είναι σειρά που έβλεπα αργά το βράδυ στο STAR , υπήρχαν δύο παράλληλοι κόσμοι , ένα σύμπαν παρόμοιο με το δικό μας , σε μια παράλληλη διάσταση , απλά εκεί τα πράγματα ήταν διαφορετικά , ίδιοι άνθρωποι είχαν κάνει άλλες επιλογές και είχε εξελιχθεί διαφορετικά η ιστορία τους .
Ο αθεόφοβος που θα το διαβάσει σίγουρα αυτό , θα σκεφτεί , πάει κάτι 'ήπιε' το σαλόνι στην επαρχία , δεν πάει καλά , τι ασυνάρτητα γράφει .
Κι όμως των τελευταίο καιρό έχω την εντύπωση ότι ζω σε παράλληλο σύμπαν , στο σύμπαν της αισιοδοξίας .
Γύρω μου βλέπω σκυμμένα κεφάλια , στις κουβέντες απαισιοδοξία , χωρίς ιδιαίτερο λόγο κιόλας , όχι ότι όλα είναι καλά , αλλά όταν βλέπεις και τους 'έχοντες' να μυξοκλαίγονται , ε αυτό παραπάει .
Δεν λέω και μένα με έχει ταράξει στη σφαλιάρα η οικονομική κρίση , αλλά δεν θα πεθάνουμε κιόλας , και γιατί αισιόδοξος θα ρωτήσει κάποιος , αισιόδοξος γιατί ότι και να γίνει βλέπω ότι κάτι αλλάζει στους ανθρώπους , λες και μετά από ύπνο βαθύ ξύπνησαν κάποιοι , αυτοί που έπρεπε .
Αισιόδοξος γιατί βλέπω διορισμένους καθηγητές να κάθονται το απόγευμα στο σχολείο και να κάνουν μάθημα ΔΩΡΕΑΝ σε παιδιά που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα για φροντιστήριο . 
Αισιόδοξος γιατί για πρώτη φορά βλέπω συναδέλφους μου να νοιάζονται για νέους μηχανικούς , να προσπαθούν να βοηθήσουν όπως μπορούν , χωρίς να ζητάνε τίποτα .
Αισιόδοξος γιατί βλέπω σ όλες τις υπηρεσίες που πάω πλέον υπαλλήλους να προσπαθούν να βοηθήσουν όσο και όπως μπορούν τον κάθε ένα από μας .
Αισιόδοξος γιατί είδα γιατρούς στο μπουρδέλο νοσοκομείο της πόλης μου , να νοιάζονται χωρίς να ζητήσουν τίποτα .
Αισιόδοξος γιατί πρώτη φορά βλέπω ανθρώπους να κοιτάζουν τον άνθρωπο και όχι την τσέπη του και πως θα την αδειάσουν .
Όποιος και να μας κυβερνάει , όποιο νόμισμα κι αν έχουμε , ότι και αν νομίζουμε πως έχουμε χάσει , είμαι αισιόδοξος γιατί βλέπω γύρω μου κάποιους να βρίσκουν την χαμένη τους ανθρωπιά , κι αυτή δεν αγοράζεται .

Τρίτη 24 Μαΐου 2011

10 πράγματα που δεν μπορώ....

1. Όσους πλημμύρισαν την πόλη μου για διακοπές το Πάσχα και πρωτομαγιά , πήρε χρώμα το μαγουλάκι τους , είδαν τι θα πει καθαρός αέρας , γίναν άνθρωποι για λίγες μέρες και με υφάκι σου λέγαν όταν κουβεντιάζατε ...έλα μωρέ καλά είναι και δω , αλλά για λίγο δεν έχει τι να κάνεις , άλλο πράγμα η Αθήνα - Θεσσαλονίκη κτλ κτλ , μείνε εκεί τότε και άσε μας στην ησυχία μας αρχηγέ μου .


2. Όσους έχουν τα μούτρα κατεβασμένα ως το πάτωμα και περιμένουν πότε θα έρθει η οικονομική καταστροφή , έχεις ήδη καταστραφεί μεγάλε , ζεις με το φόβο .


3. Τον κάθε μπούλη που είχε όνειρο ζωής το δημόσιο και τώρα κλαίγεται , guess what , θα πρέπει βρεις δουλειά .


4. Τον κάθε ΠΑΣΟΚο - ΝΔκράτη που μου έγινε πιο κόκκινος και απ την Αλέκα μέσα σε ένα χρόνο , σώπα ρε μεγάλε τώρα θυμήθηκες το ΚΚΕ ? όταν έγλυφες για μια θεσούλα σίγουρα αριστερό - κουμουνιστή βουλευτή δεν έγλυφες .


5. Τους ικανούς αλλά φοβισμένους , ικανοί να κάνουν μια δουλειά μόνοι τους , αλλά φοβούνται και τον ίσκιο τους , άμα θες  στοργή - προδέρμ - βιασμό από εργοδότη για να νοιώσεις την ασφάλεια των 700 ευρώ , fine by me  .


6. Αυτούς που δεν στερήθηκαν ποτέ τίποτα και τώρα μπροστά στο φόβο μην χρειαστεί να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους , τρέμουν . 


7. Τους ξερόλες , η ημιμάθεια είναι πολύ χειρότερη απ την αμάθεια .


8. Τους επαναστάτες του καναπέ , που αναρωτιούνται γιατί δεν είμαστε Αίγυπτος - Ισπανία και δεν ξέρω τι άλλο , απλά τόσοι καναπέδες δεν χωράνε στις ελληνικές πλατείες , άσε που δεν έχει σύνδεση ίντερνετ εκεί .


9. Αυτούς που στην αντροπαρέα όταν όλοι μιλάνε  για ποδόσφαιρο - γκόμενες , το μόνο που έχουν να πουν είναι ότι έρχονται νέα μέτρα , είσαι εκτός θέματος αγόρι μου .


10. Αυτούς που θέλουν να 'πεθάνει η κατσίκα του γείτονα' για να έχουν παρέα στη μιζέρια τους .

Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

Μάϊος 7 , 2007

Ο μηνας Απριλιος ηταν οτι χειροτερο

Απιστευτη γκαντεμια , το ενα μετα το αλλο ερχοταν τα χτυπηματα , κυριως οικονομικης φυσεως , το Σαλονι εφτασε στα προθυρα υστεριας , λεω δεν μπορει καποιος μ εχει ματιασει

εκει που ειχα αρχισει να φρικαρω

να τρεχω σαν τρελλος και να μην φτανω

ξαφνικα

ενα βραδυ

καθισμενος στην βεραντα

στα σκοταδια

καπνιζοντας και πινοντας ενα ποτο

σκεπτομενος που θα βρω λεφτα , πως θα βρω κτλ κτλ

χτυπαει σιγα το τζαμι της μπαλκονοπορτας

ηταν η μαμα - σαλονι με το νεαρο βλασταρι , ειχε ξυπνησει ο λεβεντης

με βλεπει , χαμογελαει

αυτο ηταν

ΔΕΝ ΓΑΜΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ

την υγεια μας να εχουμε , και για μενα στα παπαρια μου , ξερω οτι δεν θα παθω τιποτα

η οικογενεια αφου ειναι καλα , ολα καλα θα πανε


Το έγραψα το 2007 , το είδα σήμερα τυχαία , σαν να μην πέρασε μια μέρα , εξακολουθώ να πιστεύω ακριβώς τα ίδια , τα καλύτερα πράγματα σ αυτή τη ζωή είναι τσάμπα , υγεία - οικογένεια - φίλοι , δεν μπορείς να τα αγοράσεις ούτε να τα πουλήσεις , καλό πάσχα να χουμε 

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

Όταν ο μπαμπάς γίνεται μικρότερος απ το παιδί

Σάββατο βραδάκι , έβρεχε και είμασταν κλεισμένοι οικογενειακώς σπίτι , το θηριάκι είχε αρχίσει να φρικάρει , 
- μπαμπά πάμε βόλτα 
- βρε καλό μου έξω βρέχει δεν είναι για βόλτα 
- τότε να μου πεις κάτι 
θες ιστορία ?  όχι 
θες παραμύθι ? όχι 
θες να ζωγραφίσουμε ? όχι 
θες να δούμε παιδικά ? όχι 
είχα εξαντλήσει το ρεπερτόριο μου και το σκασμένο εκεί 
- να μου πεις κάτι 
- τι θες να σου πω αστέρι μου?
- δεν ξέρω πες εσύ 
τα νεύρα μου τέντωναν επικίνδυνα και τότε αναλαμπή ( φλασιά η λεγόμενη ) 
- θες να πούμε τραγούδια ?
εκεί το ψιλοσκέφτηκε , τι τραγούδια ?
- τραγούδια που λένε μια ιστορία , για ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι 
είχα πλέον τραβήξει την προσοχή του , με κοίταζε και περίμενε , όσοι έχουν μεγαλώσει παιδιά ξέρουν  πόσο εύκολα τα παιδιά σου κόβουν τον αέρα , δεν μ αρέσει αυτό , σταμάτα δεν μ αρέσει κτλ , έτσι μ ένα μικρό φόβο ότι θα καταλήγαμε σε αδιέξοδο άρχισα να φτιάχνω την φανταστική ιστορία στο μυαλό μου και να την αφηγούμαι :


Ένα αγοράκι , το θηριάκι ας πούμε ( έβαλα τον μικρό πρωταγωνιστή) έπαιζε με μια κοπέλα την μικρή Άντζελα ,  κάποια στιγμή το θηριάκι βαρέθηκε να παίζει μαζί της και αποφάσισε να πάρει μερικά απ τα παιχνίδια του και να βρει καινούργια παρέα , είχε αρχίσει να δείχνει ενδιαφέρον , μπαμπά τι είπε το κοριτσάκι που έφυγα ?


Επαρχιακό Σαλόνι τραγουδιστά 
Ήτανε σαββατόβραδο που πήρες τα παιχνίδια και έμεινα μες το απόβραδο σαν βουλιαγμένο πλοίο ,
Σάββατο με παράτησες και πήγες να παίξεις μ άλλη , σάββατο όταν έρχεται , μου έρχεται να κλάψω , 
φωτιά στα σαββατόβραδα να μην ξαναγυρίσουν  κι αυτοί που παίζουν μοναχοί να μην ξαναδακρύσουν 


Αν θυμίζει κάτι ο στίχος , απλά είναι αυτό 
κλεμμένο το ξέρω αλλά αυτό μου ήρθε στο μυαλό , ο μικρός βλέποντας και ακούγοντας τον πατέρα του να φαλτσάρει είχε λυθεί στα γέλια , μπαμπά και τι έκανε το κοριτσάκι μετά που έφυγα ? 


-Για να σ εκδικηθώ πετάω τα παιχνίδια ,
σου σκίζω τις ζωγραφιές που αγαπούσες 
και βάφω το παιδικό σου δωμάτιο στο χρώμα που μισούσες 


( αυτό κι αν ήταν κλεμμένο ) 
- μπαμπά κόκκινο το βάψε το δωμάτιο ? ( αυτό το παιδί είναι αίμα μου δεν γουστάρει τους γαύρους από τα 4 του ) 
- Ναι κόκκινο 
- Μου σπάσε και τα παιχνίδια ?
- Ρημαδιό τα έκανε όλα 
- Εγώ τι έκανα ? 
Εσύ πήγες να την βρεις και τις λες :


Πάρτα 
τα παιχνίδια , τα μολύβια 
πάρτα 
το ποδηλατό μου , τα πλειμομπιλ μου 
πάρτα 
πάρτα όλα εσύ 


η κανονική εκδοχή του τραγουδιού είναι περίπου ίδια 


Είχαμε λυθεί και οι δυό στα γέλια , η μαμά σαλόνι που μας άκουγε τόση ώρα κάνοντας δουλειές , επεμβαίνει 
το χείς χάσει ? τι λές του παιδιού ? 
Είχε ξυπνήσει η καθηγήτρια μέσα της , δεν της δώσαμε σημασία και απλά συνεχίσαμε το βιολί μας .