10 πράγματα που δεν μπορώ....

1. Όσους πλημμύρισαν την πόλη μου για διακοπές το Πάσχα και πρωτομαγιά , πήρε χρώμα το μαγουλάκι τους , είδαν τι θα πει καθαρός αέρας , γίναν άνθρωποι για λίγες μέρες και με υφάκι σου λέγαν όταν κουβεντιάζατε ...έλα μωρέ καλά είναι και δω , αλλά για λίγο δεν έχει τι να κάνεις , άλλο πράγμα η Αθήνα - Θεσσαλονίκη κτλ κτλ , μείνε εκεί τότε και άσε μας στην ησυχία μας αρχηγέ μου .


2. Όσους έχουν τα μούτρα κατεβασμένα ως το πάτωμα και περιμένουν πότε θα έρθει η οικονομική καταστροφή , έχεις ήδη καταστραφεί μεγάλε , ζεις με το φόβο .


3. Τον κάθε μπούλη που είχε όνειρο ζωής το δημόσιο και τώρα κλαίγεται , guess what , θα πρέπει βρεις δουλειά .


4. Τον κάθε ΠΑΣΟΚο - ΝΔκράτη που μου έγινε πιο κόκκινος και απ την Αλέκα μέσα σε ένα χρόνο , σώπα ρε μεγάλε τώρα θυμήθηκες το ΚΚΕ ? όταν έγλυφες για μια θεσούλα σίγουρα αριστερό - κουμουνιστή βουλευτή δεν έγλυφες .


5. Τους ικανούς αλλά φοβισμένους , ικανοί να κάνουν μια δουλειά μόνοι τους , αλλά φοβούνται και τον ίσκιο τους , άμα θες  στοργή - προδέρμ - βιασμό από εργοδότη για να νοιώσεις την ασφάλεια των 700 ευρώ , fine by me  .


6. Αυτούς που δεν στερήθηκαν ποτέ τίποτα και τώρα μπροστά στο φόβο μην χρειαστεί να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους , τρέμουν . 


7. Τους ξερόλες , η ημιμάθεια είναι πολύ χειρότερη απ την αμάθεια .


8. Τους επαναστάτες του καναπέ , που αναρωτιούνται γιατί δεν είμαστε Αίγυπτος - Ισπανία και δεν ξέρω τι άλλο , απλά τόσοι καναπέδες δεν χωράνε στις ελληνικές πλατείες , άσε που δεν έχει σύνδεση ίντερνετ εκεί .


9. Αυτούς που στην αντροπαρέα όταν όλοι μιλάνε  για ποδόσφαιρο - γκόμενες , το μόνο που έχουν να πουν είναι ότι έρχονται νέα μέτρα , είσαι εκτός θέματος αγόρι μου .


10. Αυτούς που θέλουν να 'πεθάνει η κατσίκα του γείτονα' για να έχουν παρέα στη μιζέρια τους .

Μάϊος 7 , 2007

Ο μηνας Απριλιος ηταν οτι χειροτερο

Απιστευτη γκαντεμια , το ενα μετα το αλλο ερχοταν τα χτυπηματα , κυριως οικονομικης φυσεως , το Σαλονι εφτασε στα προθυρα υστεριας , λεω δεν μπορει καποιος μ εχει ματιασει

εκει που ειχα αρχισει να φρικαρω

να τρεχω σαν τρελλος και να μην φτανω

ξαφνικα

ενα βραδυ

καθισμενος στην βεραντα

στα σκοταδια

καπνιζοντας και πινοντας ενα ποτο

σκεπτομενος που θα βρω λεφτα , πως θα βρω κτλ κτλ

χτυπαει σιγα το τζαμι της μπαλκονοπορτας

ηταν η μαμα - σαλονι με το νεαρο βλασταρι , ειχε ξυπνησει ο λεβεντης

με βλεπει , χαμογελαει

αυτο ηταν

ΔΕΝ ΓΑΜΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ

την υγεια μας να εχουμε , και για μενα στα παπαρια μου , ξερω οτι δεν θα παθω τιποτα

η οικογενεια αφου ειναι καλα , ολα καλα θα πανε

Το έγραψα το 2007 , το είδα σήμερα τυχαία , σαν να μην πέρασε μια μέρα , εξακολουθώ να πιστεύω ακριβώς τα ίδια , τα καλύτερα πράγματα σ αυτή τη ζωή είναι τσάμπα , υγεία - οικογένεια - φίλοι , δεν μπορείς να τα αγοράσεις ούτε να τα πουλήσεις , καλό πάσχα να χουμε 

Όταν ο μπαμπάς γίνεται μικρότερος απ το παιδί

Σάββατο βραδάκι , έβρεχε και είμασταν κλεισμένοι οικογενειακώς σπίτι , το θηριάκι είχε αρχίσει να φρικάρει , 
- μπαμπά πάμε βόλτα 
- βρε καλό μου έξω βρέχει δεν είναι για βόλτα 
- τότε να μου πεις κάτι 
θες ιστορία ?  όχι 
θες παραμύθι ? όχι 
θες να ζωγραφίσουμε ? όχι 
θες να δούμε παιδικά ? όχι 
είχα εξαντλήσει το ρεπερτόριο μου και το σκασμένο εκεί 
- να μου πεις κάτι 
- τι θες να σου πω αστέρι μου?
- δεν ξέρω πες εσύ 
τα νεύρα μου τέντωναν επικίνδυνα και τότε αναλαμπή ( φλασιά η λεγόμενη ) 
- θες να πούμε τραγούδια ?
εκεί το ψιλοσκέφτηκε , τι τραγούδια ?
- τραγούδια που λένε μια ιστορία , για ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι 
είχα πλέον τραβήξει την προσοχή του , με κοίταζε και περίμενε , όσοι έχουν μεγαλώσει παιδιά ξέρουν  πόσο εύκολα τα παιδιά σου κόβουν τον αέρα , δεν μ αρέσει αυτό , σταμάτα δεν μ αρέσει κτλ , έτσι μ ένα μικρό φόβο ότι θα καταλήγαμε σε αδιέξοδο άρχισα να φτιάχνω την φανταστική ιστορία στο μυαλό μου και να την αφηγούμαι :


Ένα αγοράκι , το θηριάκι ας πούμε ( έβαλα τον μικρό πρωταγωνιστή) έπαιζε με μια κοπέλα την μικρή Άντζελα ,  κάποια στιγμή το θηριάκι βαρέθηκε να παίζει μαζί της και αποφάσισε να πάρει μερικά απ τα παιχνίδια του και να βρει καινούργια παρέα , είχε αρχίσει να δείχνει ενδιαφέρον , μπαμπά τι είπε το κοριτσάκι που έφυγα ?


Επαρχιακό Σαλόνι τραγουδιστά 
Ήτανε σαββατόβραδο που πήρες τα παιχνίδια και έμεινα μες το απόβραδο σαν βουλιαγμένο πλοίο ,
Σάββατο με παράτησες και πήγες να παίξεις μ άλλη , σάββατο όταν έρχεται , μου έρχεται να κλάψω , 
φωτιά στα σαββατόβραδα να μην ξαναγυρίσουν  κι αυτοί που παίζουν μοναχοί να μην ξαναδακρύσουν 


Αν θυμίζει κάτι ο στίχος , απλά είναι αυτό 

κλεμμένο το ξέρω αλλά αυτό μου ήρθε στο μυαλό , ο μικρός βλέποντας και ακούγοντας τον πατέρα του να φαλτσάρει είχε λυθεί στα γέλια , μπαμπά και τι έκανε το κοριτσάκι μετά που έφυγα ? 


-Για να σ εκδικηθώ πετάω τα παιχνίδια ,
σου σκίζω τις ζωγραφιές που αγαπούσες 
και βάφω το παιδικό σου δωμάτιο στο χρώμα που μισούσες 

( αυτό κι αν ήταν κλεμμένο ) 
- μπαμπά κόκκινο το βάψε το δωμάτιο ? ( αυτό το παιδί είναι αίμα μου δεν γουστάρει τους γαύρους από τα 4 του ) 
- Ναι κόκκινο 
- Μου σπάσε και τα παιχνίδια ?
- Ρημαδιό τα έκανε όλα 
- Εγώ τι έκανα ? 
Εσύ πήγες να την βρεις και τις λες :


Πάρτα 
τα παιχνίδια , τα μολύβια 
πάρτα 
το ποδηλατό μου , τα πλειμομπιλ μου 
πάρτα 
πάρτα όλα εσύ 


η κανονική εκδοχή του τραγουδιού είναι περίπου ίδια 

Είχαμε λυθεί και οι δυό στα γέλια , η μαμά σαλόνι που μας άκουγε τόση ώρα κάνοντας δουλειές , επεμβαίνει 
το χείς χάσει ? τι λές του παιδιού ? 
Είχε ξυπνήσει η καθηγήτρια μέσα της , δεν της δώσαμε σημασία και απλά συνεχίσαμε το βιολί μας .

Κλασικός Έλληνας

Το τελευταίο δίμηνο , έχω κοιτάξει αρκετές δεκάδες παλιά κτήρια , πριν το 1980 κατασκευή , έχω μιλήσει με εκατοντάδες ιδιοκτήτες , ας όψεται η δουλειά , όλοι , μα όλοι γκρινιάζαν για την οικονομική κρίση , λεφτά δεν υπάρχουν , καταστραφήκαμε κτλ κτλ κτλ , το ίδιο τροπάριο απ όλους .

ΕΝΑΣ δεν βρέθηκε να ξέρει ότι επιβάλλεται να έχει σχέδια - κάτοψη τουλάχιστον- του διαμερίσματος του , να ξέρει τι καταναλώνει η έρμη πολυκατοικία ή μονοκατοικία σε πετρέλαιο και γιατί καταναλώνει τόσο πολύ , γιατί το καλοκαίρι πληρώνει τα κέρατά του στη ΔΕΗ για το 'ινβερτερ' που χρυσοπλήρωσε κτλ κτλ..

Επί 3 δεκαετίες τουλάχιστον σπαταλούσαν ενέργεια γιατί ήταν φτηνή ή γιατί λεφτά υπήρχαν , δεύτερο σπίτι εχτίζαν με δυο τρεις μικροαλλαγές , έφτασε 2011 , μόνο μετά από επιδότηση να κάνουν αυτές τις αλλαγές και πάλι γκρίνια , έτσι είναι ο νεο Έλληνας αν δεν μπορείς να αλλάξεις τα μικρά , πως να του ζητήσεις να πάει παραπέρα ? ν αλλάξει συνήθειες και νοοτροπίες μιας ζωής ? 

Απλό δεν θα το κάνει 

 

Από κει που δεν το περιμένεις

Μεσημέρι και γω τρέχω πανικόβλητος , πρέπει να τελειώσω με τις δουλειές μου , να περάσω απ το γραφείο , το 'θηριάκι' με είχε πάρει ήδη τηλέφωνο , που είσαι μπαμπά ? δεν κοιμόταν αν δεν του λεγα ιστορία , με περίμενε , ένα άγχος μ έχει κυριέψει . 
Σταματάω λαχανιασμένος μπροστά στην τράπεζα , διπλοπαρκάρω με αλάρμ ( κλασικός ελληνάρας ) και πάω γραμμή στο ΑΤΜ , προσπερνάω με γοργό βήμα έναν κύριο που , λογικά, ήταν πριν από μένα εκεί αλλά δεν τον είδα , τον προσέχω μόνο όταν καταλαβαίνω ότι κάποιος με πλησιάζει από πίσω .
Ο άνθρωπος είναι ευγενικότατος , χαμογελάει και μου λέει , κάντε δουλειά σας , ξεροκαταπίνω , ήταν εκεί πριν από μένα , τον είχα δει φευγαλέα αλλά δεν τον είχα προσέξει , μιας και ήμουν στον κόσμο μου , τον κόσμο του 'τρέξε να προλάβεις' . Του ζητάω συγγνώμη και ευγενικά του παραχωρώ τη θέση στο μηχάνημα που άγαρμπα πήρα . 
Με χαμόγελο μου λέει , κάνε δουλειά σου , έχεις διπλοπαρκάρει κιόλας , εμποδίζεις εκεί που άφησες το αυτοκίνητο , θα αρχίσουν τα κορναρίσματα σε λίγο .
Δεν είναι καθόλου ειρωνικός , είναι πραγματικά ευγενής .
Μα σας πήρα τη σειρά του απαντώ .
Δεν θα αγχωθούμε και γι αυτό , με αποστομώνει .
Μια φράση , μ ΄ έκανε να σκεφτώ τη μέρα μου , το άγχος μου , έκανα τη δουλειά μου και έφυγα , την υπόλοιπη μέρα πέρασα χαζεύοντας , πολύ πιο ήρεμος με μηδενικό άγχος  .

Ο καλύτερος κριτής ....τα παιδιά

Η κληρονομικότητα και η βαρύτητα είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί της ανδρικής κώμης , εγώ δυστυχώς έχω την γενετική  προδιάθεση να κάνω ένα μεγάλο έως τεράστιο μέτωπο ( για την βαρύτητα δεν το συζητώ ) , δεν μ ενοχλεί , το χω ξεπεράσει , σιγά μην ασχοληθώ με τρίχες , άλλωστε είναι γοητεία να αραιώνουν λίγο τα μαλλιά , να γκριζάρουν τα γένια . Επίσης γοητεία θεωρώ και τον ένα κοιλιακό ( ο γνωστός ως προκοιλι-ακός ή σωσίβιο )  , και ότι άλλο με βολεύει φυσικά .Μπορεί να έχω δεχτεί κάποια πράγματα αυτό δεν σημαίνει όμως ότι θέλω να μου τα τρίβουν στη μούρη .
Σήμερα το απόγευμα μ έπιασε και μένα να πάω να κουρέψω τα πλούσια μαλλιά μου , ο μικρός έχοντας βαρεθεί στο σπίτι , επέμενε να ρθει κι αυτός  , οπότε ξεκινήσαμε δύο μας να κάνουμε μια βόλτα και ενδιάμεσα να κουρευτεί και ο μπαμπάς . 
Ο κουρέας μου , παλιός συμμαθητής , χαίρεται απίστευτα όταν με βλέπει , γιατί κακά τα ψέμματα , είμαι εύκολος πελάτης , πέντε λεπτά στην καρέκλα , και μισή ώρα κουβέντα . Δεν ήταν πάντα έτσι , το μισάωρο πάντα υπήρχε , απλά μειώνεται ο χρόνος που με κουρεύει , πόσο να το παλέψει κι αυτός ?  έχουμε χρόνο έτσι περισσότερο να τα λέμε με την ησυχία μας .
Φτάνοντας έξω απ το κουρείο είδα με ευχαρίστηση ότι δεν είχε κόσμο , όχι μόνο θα ξεμπέρδευα γρήγορα , αλλά θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και με την ησυχία μας , ο μικρός συνηθισμένος απ το κουρείο ξάπλωσε στον καναπέ , ζήτησε συγκεκριμένο κανάλι στην τηλεόραση και χάζευε , εγώ αφέθηκα στα χέρια του μετρ . Ψαλίδιζε από δω , έκοβε από κει , ανακάτευε τα μαλλιά , τον έβλεπα είχε μια αγωνία , μετρ τι σε προβληματίζει ? των ρωτώ , φιλαράκι τα μπροστά έχουν αραιώσει αρκετά ,  και δύσκολα θα καλύψουμε τα ΄κενά' ( κενά = τα κενά στα πλάγια του μετώπου ) , έλα μωρέ κόψτα εκεί πέρα , θαύματα θα κάνεις και συ ? είπα δίνοντας το πράσινο φως .
Μετά από λίγη ώρα ήμουν έτοιμος , ο μικρός είχε βαρεθεί και είχε έρθει δίπλα μας , σκαρφαλωμένος στο σκαμπό χάζευε και ρώταγε διάφορα , ο μετρ έβαζε τις τελευταίες πινελιές στο έργο του , ήθελε να μου κάνει και wet look τρομάρα του , μόλις τελείωσε με κοίταξε και ρώτησε λοιπόν ? εγώ κοιτάχτηκα στον καθρέφτη , έστριψα το κεφάλι δεξιά , αργά αριστερά και του λέω , μια χαρά τα κατάφερες , το πήρε κι αυτός πάνω του , δεν είναι και ότι πιο εύκολο , λιγοστεύουν τα μαλλιά σου , αδυνατίζει η τρίχα , αλλά εγώ σε κάνω να φένεσαι όπως πριν 5 χρόνια  , δουλευόμασταν μεταξύ μας αλλά γι αυτό είναι οι φίλοι , να σου τονώσουν το ηθικό .
Τότε έγινε το μοιραίο , πέφτει μια βούρτσα που έπαιζε ο μικρός κάτω , σκύβω να την μαζέψω , τι το θέλα και γω , για να την αφήσω στον πάγκο , έτσι σκυμμένος που είμαι ακούω το μικρό 
Μπαμπά ? 
Σηκώνω το βλέμμα και τον κοιτάζω , είναι πιο ψηλά από μένα το κεφάλι του 
Τι είναι λεβέντη μου ? 
Έχεις ΚΑΡΑΦΛΑ 
Κάνε παιδιά να δεις καλό σου λένε μετά ....

......μόλις 22 χρονών

Στις 23/2/2011 έβλεπα με φρίκη να προσπαθούν να κάψουν ζωντανό αστυνομικό , ο κόσμος γύρω φώναζε σκοτώστε τον , πριν δυο μέρες , σκοτώσαν όχι έναν , αλλά δύο 'μπάτσους' , δεν με νοιάζει ποιος ή γιατί το έκανε , τα παιδιά χάθηκαν .
Ο ένας τους απ το μικρό χωριό μου η καταγωγή του , δέκα σπίτια όλο κι όλο , μεταξύ μας όλοι σόι , άλλος ο πόνος όταν γνωρίζεις την οικογένεια του ανθρώπου που χάνεται , όταν έχεις μεγαλώσει με τη μάνα του , όταν τη λες ακόμα και σήμερα ξαδέρφη και ας έχετε χαθεί με τα χρόνια , όταν ξέρεις το Γιωργάκη από μωρό .
Δυο πράγματα μόνο , 22 χρονών και δούλευε από πιτσιρικάς , βοήθαγε τον πατέρα του , στην αστυνομία πήγε για τα χρήματα , να έχει μια σταθερή δουλειά και να βοηθήσει και τ άλλα αδέρφια του , πατέρας και μάνα μεροκαματιάρηδες , το χαν καμάρι που ο γιός έγινε αστυνομικός .
Ήπια στην υγειά του με τον πατέρα του , όταν έμαθε ότι μπήκε στην αστυνομία , χαρά μεγάλη , που να ξέραμε τότε . Τραγική ειρωνεία , η αδερφή του , μετά απ αυτόν πέρασε σχολή αστυφυλάκων , αλλά δεν πήγε , προτίμησε το παιδαγωγικό , για τη μικρή ποτέ δεν ήπιαμε στην επιτυχία της , στενοχωρήθηκαν οι δικοί της για την επιλογή της , πως τα φέρνει η ζωή καμιά φορά .
Να ναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει σήμερα .